استرس یکی از مهمترین عواملی است که میتواند میل جنسی را در زنان و مردان کاهش دهد. زمانی که بدن تحت فشارهای روحی، مشکلات کاری، نگرانیهای مالی یا تنشهای خانوادگی قرار میگیرد، میزان ترشح هورمون کورتیزول افزایش مییابد. افزایش این هورمون میتواند تعادل هورمونهای جنسی را بر هم بزند و در نتیجه باعث کاهش تمایل به برقراری رابطه جنسی شود.
علاوه بر تغییرات هورمونی، استرس معمولاً با علائمی مانند خستگی، بیخوابی، اضطراب، کاهش تمرکز و افت انرژی همراه است. این عوامل نیز میتوانند احساس صمیمیت و میل جنسی را کاهش دهند. در بسیاری از افراد، این وضعیت موقتی است و با کاهش استرس، میل جنسی نیز به حالت طبیعی بازمیگردد.
برای کاهش اثرات استرس بر سلامت جنسی، رعایت خواب کافی، فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم، انجام تمرینهای آرامسازی مانند مدیتیشن و تنفس عمیق، و اختصاص زمان برای استراحت و ارتباط عاطفی با شریک زندگی توصیه میشود. همچنین کمبود برخی ریزمغذیها مانند منیزیم، ویتامینهای گروه B و روی نیز میتواند در تشدید خستگی و کاهش انرژی نقش داشته باشد که در صورت نیاز، مصرف مکملها باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
اگر کاهش میل جنسی بیش از چند هفته ادامه پیدا کند، با علائمی مانند افسردگی، اضطراب شدید یا اختلالات هورمونی همراه باشد، یا بر کیفیت زندگی و روابط زناشویی تأثیر منفی بگذارد، مراجعه به پزشک برای بررسی علت و دریافت درمان مناسب ضروری است.
